Γεννήθηκα
και μεγάλωσα στην Χαριλάου, σε οικογένεια
προσφύγων και από τις δύο μεριές.
Πήγα στο 8o
Αρρένων και από κει στην Νομική, το ’73.
Οργανωμένος
από τα 15, το ’71, είχα την χαρά και την
τιμή να συμμετάσχω σε όλα τα μεγαλειώδη
αλλά και δύσκολα γεγονότα εκείνη την
εποχή.
Ήταν δύσκολα
και μαγικά. Και ήταν ένα σχολειό και
μετά συνδικαλισμός στα πρώτα χρόνια
μετά την μεταπολίτευση.
Πρόεδρος
στο 1ο Πανσπουδαστικό Συνέδριο, 1976, και
στο Ιδρυτικό Συνέδριο της ΦΕΑΠΘ, τον
ίδιο χρόνο, στην Θεσσαλονίκη (τα
κατατεθειμένα καταστατικά και των δυο
ενώσεων ΕΦΕΕ και ΦΕΑΠΘ έχουν την
υπογραφή μου).
Πως μπορείς
όμως να αισθάνεται κανείς όταν γνωρίζει
ότι και οι δύο ενώσεις δεν υπάρχουν πια
, ούτε καν στα χαρτιά λόγω του πλήρους
εκμαυλισμού και διάβρωσης του φοιτητικού
κινήματος.
Μέλος του
Κεντρικού Συμβουλίου του ΡΗΓΑ και της
Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Εσωτερικού
και της ΕΑΡ, μέχρι που φτάσαν στον
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ όπου συμμετείχα την πρώτη
περίοδο και κατόπιν απομακρύνθηκα γιατί
έμαθα πως στην πολιτική συμμετέχεις με
την θέλησή σου και κυρίως εκεί που
συμφωνάς. Έτσι κάπως χώρισαν οι δρόμοι
μας και ασχολήθηκα με την δουλειά μου,
δουλεύοντας σκυλίσια σαράντα ώρες
το εικοσιτετράωρο γιατί η θητεία μας
μέχρι τότε δεν επέτρεπε και πολλά πολλά
επαγγελματικά και γιατί είχα και συνεχίζω
να έχω την βασική αρχή ότι δεν μου
πηγαίνει και δεν το έκανα ποτέ μου να
εξαργυρώσω , έστω και ένα δευτερόλεπτο,
από την πολιτική μου ιστορία.
Ασχολήθηκα
με τον σχεδιασμό Τοπικής και Περιφερειακής
Ανάπτυξης. Πράγματα που έμαθα στις
σπουδές μου στις Βρυξέλλες , όπου δούλευα
παράλληλα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
και στην Κοινοβουλευτική ομάδα
Κομμουνιστές και Συνεργαζόμενοι. Και
κει είναι φυσικά το μεγάλο σχολειό.
Δούλευα
χρόνια πολλά στην Βουλγαρία και ακόμη
πιο πολλά στην Τουρκία. Έχοντας μαζέψει
εμπειρίες και κυρίως γνώση, που αποφάσισα
, χρόνια μετά, να δηλώσω δημοσία πως
προτίθεμαι να αξιοποιήσω προτείνοντας
ιδέες και λύσεις, διεξόδους.
Όσο χρήσιμα
μπορούν να ακουστούν αυτά.
Συμμετέχω
στην Δημοκρατική Αριστερά , από την
πρώτη στιγμή της ίδρυσής της. Αμέσως
δηλαδή από την απομάκρυνση από το ΣΥΡΙΖΑ.
Και πολιτεύομαι
με αυτής πιστεύοντας ότι αποτελεί
μοναδική διέξοδο στη σημερινή, πλήρη
κατάρρευση μα κυρίως σκέψη του πολιτικού
συστήματος και των όποιων εκδοχών για
τη βελτίωση του με τα ίδια παλιωμένα
και τελείως απαξιωμένα υλικά.
Πιστεύοντας
σε μία κοινωνία της δίκαιης ανισότητας
όπου οι εξισωτισμοί δεν θα μπορούν να
αποτελούν άλλοθι για εγκλήματα σε βάρος
της κοινωνίας.
Έπειτα
πιστεύω πως το μόνο πολιτικό σύστημα ,
αξιόπιστο που εγγυάται Δημοκρατικούς
κανόνες λειτουργίας και ανάπτυξης είναι
η Αστική Δημοκρατία και επειδή έχω
τη πεποίθηση ότι η Ευρώπη αποτελεί την
μοναδική προοπτική για τη χώρα μας,,
πράγμα που σημαίνει πως αγωνίζομαι με
νύχια και με δόντια για την διατήρηση
του Ευρωπαϊκού Προσανατολισμού της
πατρίδας μας.
Αυτές είναι
κάποιες από τις αιτίες που με οδήγησαν
στην απόφαση να συμμετάσχω ενεργά στις
εκλογές.
Και ίσως να
βρείτε και εσείς αρκετά πειστικές και
ίσως επιβραβεύσετε, με την προτίμηση
σας, την επιλογή μου αυτή.
