Σε τούτη τη χώρα πιάσαμε έναν τυφλοσούρτη, μιάν εύκολη λύση όπου μπορούν να κρύβονται οι πάντες από πίσω από την αναποτελεσματικότητα και τις πολλών λογιών ρεμούλες και πορευτήκαμε μέχρι τη βύθιση και τον αφανισμό.
Οι οργανισμοί του δημοσίου κυρίως νομαρχίες, περιφέρειες, δήμοι και φυσικά τα αρμόδια υπουργεία ξέρανε μόνον από μπετά και άσφαλτο σε όλη τη χώρα. Το ίδιο για παράδειγμα με τα δάση όπου το μόνο που τους ένοιαζε για χρόνια ολόκληρα και δαπανήθηκαν υπέρογκα ποσά ήταν η δασική οδοποιία και οι δήθεν αντιπυρικές ζώνες.
Το να σκεφτούν ότι θα πρέπει για την ανάπτυξη να κάνουμε και κάτι διαφορετικό και πιο ευέλικτο και κυρίως να αναφέρεται στην αγορά, την κοινωνία κλπ μάλλον σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας προσομοιάζει.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την ανεργία. Ιδιο κι απαράλλαχτο…Εμαθαν στο υπουργείο το αρμόδιο περί την απασχόληση, την εργασία, την ανεργία κλπ να μοιράζουν επί τριάντα χρόνια τώρα χαρτζιλίκια στην αρχή, δωροδοκίες εξαγοράς συνειδήσεων, στη συνέχεια, ελεημοσύνες μετά, μέσω των κεκ και κάθησαν πίσω στην πολυθρόνα τους ήσυχοι ότι επετέλεσαν το καθήκον τους. Μέχρι και επάγγελμα σεμιναριαζόμενος δημιουργήθηκε στις δεκαετίες 90-2000 για άτομα που ζούσαν, αφού δηλώνονταν, ελέω κόμματος, σε δυό τρία σεμινάρια ανα δίμηνο τρίμηνο και ο μήνας έχει εννιά.
Στις αρχές της δεκαετίας του 90 σε μιάν επιτροπή αξιολόγησης ενός μεγάλου Μεσογειακού προγράμματος κάποιο στέλεχος της Επιτροπής τότε μου είχε αναφέρει το εκπληκτικό νουμερο των 3,5 εκατομμυρίων ατόμων, που φέρονταν, σύμφωνα με τις εκθέσεις αξιολόγησης και τα κλεισίματα του κοινωνικού ταμείου, ότι εκπαιδεύτηκαν στη χώρα μας στους υπολογιστές,
Και τώρα ορμήξανε ξανά, με το δέλεαρ των εκατομμύριων που το κοινωνικό ταμείο έχει κατανείμει για τη χώρα μας, για να τα μοιράσουνε σε ελεημοσύνες και χαρτζιλίκια παίζοντας με τον ανθρώπινο πόνο και τις ανάγκες των μακροχρόνια άνεργων…Και θα τους σέρνουν εξευτελιζόμενους σε διάφορα, άχρηστα χίλια τα εκατό, σεμινάρια, δια βίου κατάρτισης και άλλα παρόμοια….
Το μυαλό τους δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού.
Στη δημιουργία για παράδειγμα, μικρών συνεταιρισμών ανέργων που να τους ανατίθεται συγκεκριμένο έργο και να μπορεί να παραχθεί πλούτος. Μικρές και ευέλικτες μονάδες που θα καταφέρουν να θέσουν σε λειτουργία την κοινωνική οικονομία, επί της ουσίας και όχι απλώς στα χαρτιά όπου ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο τα κοινωνικά παντοπωλεία που όμως δεν μπορούν σε καμμιά περίπτωση να αποκτήσουν αειφορία λόγω του ότι εδράζονται σε τελείως λάθος σχεδιασμό, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσουν κάποια κοινωνικά αντανακλαστικά κα ιόχι διαδικασίες που μπορούν να παράξουν υπεραξία.
Με σεμινάρια δεν λύνεται το πρόβλημα της ανεργίας με τη μορφή μάλιστα χιονοστιβάδας που έχει πάρει στη χώρα μας. Εξ άλλου ούτε σε κοινοτικό επίπεδο τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά από τις αδιέξοδες αυτές πολιτικές.
Και δεν είναι η έλλειψη προσόντων, του ανθρώπινου δυναμικού στην Ελάδα, η τροχοπέδη…..η απρονοησία και αμετροέπεια των διαχειριστών και των αρμοδίων είναι που οδηγεί στις σπατάλες και φυσικά η ιδιοτέλεια και τα μακριά χέρια, που ακόμη και σήμερα λειτουργούν σαν μέγγενη γύρω από το κοινοτικό χρήμα…..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου